Conform de wetgeving bescherming van persoonsgegevens bieden wij jou ons Privacy & Cookie beleid aan. Dit beleid geldt voor alle services die wij als bedrijf verlenen.

Ik accepteer de privacyvoorwaarden
Terug naar ons blog

Waarom Moederdag mij moedeloos maakt..

Gepubliceerd op:

Nu Moederdag weer in aantocht is merk ik dat het weer veel emoties oproept.
Niet alleen met betrekking op mijzelf, maar vooral wanneer ik om me heen kijk en de emoties bij anderen proef.

Een complete gekte breekt los, zo net na de Paasdagen.
Op social media, televisie, kranten, in supermarkten en via folders wordt je even goed duidelijk gemaakt dat deze dag er aan zit te komen en
wat nou het beste cadeau is voor jouw moeder.
Tuurlijk krijgen onze lieve moeders ook een cadeau, maar mijn hart gaat deze dagen toch echt uit naar de mama’s die een kindje moeten missen
en vrouwen die zo graag een kindje hadden willen krijgen, maar door omstandigheden dit niet mogelijk is.

Eerlijk gezegd, ik krijg er de kriebels van!
Liever had ik 3 mooie cadeautjes gekregen op Moederdag, in plaats van 2.
En ik zal er verder niet over klagen, maar welke emoties roept het dan bij mij op?

Zelf merk ik dat ik in de aanloop naar en op Moederdag zelf enorm verdrietig ben.
Het liefst zou ik die dag onder een dekentje kruipen en de volgende dag weer wakker worden.
Toch kan ik me hier (dit is de afgelopen 3 jaar gelukt) aardig over heen zetten, maar vele tranen zullen vallen.

Ook voel ik veel jaloezie.
Jaloers op de moeders die een kindje hebben in de leeftijd van Mette.
Het zijn dan vooral momenten waarop ik even stil sta bij de vragen: Hoe had ze er nu uitgezien? Zou ze kunnen praten, lopen, etc.
Deze jaloezie voel ik niet wanneer het de dagen zijn rond haar verjaardag/sterfdatum. Gek eigenlijk hè?!

Wanneer ik om me heen kijk zie ik dezelfde emoties bij anderen.
Hoewel de taboe van het niet zwanger kunnen worden aardig is doorbroken, wordt er vaak geen rekening gehouden met de emoties van deze vrouwen.
Dat kan simpelweg zijn omdat je er niet van op de hoogte bent, maar vaak wordt het onbewust toch vergeten om even stil te staan
bij de gevoelens van deze vrouwen.
Maar ook de mama’s die hun kind zijn verloren worden vaak vergeten.
Mama’s die vroeg in hun zwangerschap een kindje zijn verloren, mama’s die hun kind zijn verloren door een ongeluk, ziekte, etc.

Zij zullen nooit meer een mooie tekening krijgen, of een mooie bos bloemen…

Wil je mij een groot plezier doen?

Vergeet deze mama’s niet op Moederdag.
Stuur ze een kaartje, een lief berichtje of bel ze even om te vertellen dat je op deze speciale dag ook aan hen denkt.

Veel liefs, Nathalie